AstroNEWS 
  AstroNEWS - Astronomia codziennie w najlepszym wydaniu
    
Promocja
AstroNET - Polski Portal Astronomiczny
...


* * 
Wtorek, 25 listopada 2003   (Badania Układu Słonecznego)
Związek CME ze zmianą pola magnetycznego Słońca
Przeszłość



Parnik na Słońcu
Grafika JPEG 250x755
27kB (1051/0.42)
   Seria zdjęć wykonanych przez instrument LASCO, znajdujący się na obserwatorium SOHO. Widoczna na górnym zdjęciu struktura magnetyczna to parnik (steamer). Jest to zakrzywiona pętla magnetyczna wychodząca z bieguna Słońca, w której uwięziony został gorący naładowany gaz, który jasno świeci. Cztery dni później w miejscu parnika pojawiła się CME (środkowe zdjęcie). Wraz z zanikiem CME zanikł i parnik (dolne zdjęcie).

Dodała: Anna Marszałek - 2003-11-25 18:44:28+01

Uaktualniła: Anna Marszałek - 2003-12-27 22:09:19+01


Źródło: SOHO



Obserwatorium słoneczne SOHO wykryło proces, który może być związany z zmianą kierunku pola magnetycznego Słońca, która zachodzi co 11 lat. Nowo odkrytym czynnikiem może być skumulowany efekt ponad tysiąca koronalnych wyrzutów masy (CME).

Podczas CME Słońce wyrzuca miliardy ton naładowanego gazu, który pociąga za sobą stare pole magnetyczne Słońca i ułatwia powstanie nowego, z odwróconą orientacją.

Odwrócenie pola magnetycznego Słońca jest głównym wydarzeniem 11-letniego cyklu aktywności słonecznej. Obserwacje SOHO są pierwszym dowodem na związek zmiany orientacji pola i CME. Naukowcy mają też nadzieje, że będzie to kolejny czynnik, który pomoże lepiej przewidywać pogodę kosmiczną.

"Słońce jest jak wąż, który zrzuca skórę" - komentuje dr Nat Gopalswamy z Goddard Space Flight Center, autor raportu, który ukaże się w Astrophisical Journal. - "W tym przypadku skóra jest magnetyczna. Jest to długi i gwałtowny proces. Potrzeba ponad tysiąc koronalnych wyrzutów masy z rejonów biegunów, z których każdy niesie z sobą miliardy ton masy, aby zrobić miejsce na nowe pole magnetyczne. Ale na koniec linie pola magnetycznego Słońca przebiegają w przeciwnym kierunku".

"Analiza opiera się na danych o CME z prawie ośmiu lat i jest dużym krokiem naprzód w rozumieniu pogody kosmicznej" - mówi dr Joseph Gurman z Goddard Space Flight Center. - "Identyfikując źródło koronalnych wyrzutów masy o różnych prędkościach i wyglądzie, powstałych na różnych szerokościach heliograficznych, możemy lepiej przewidywać pogodę kosmiczną, która może wpływać na Ziemię. I to na różnych etapach cyklu aktywności słonecznej".

W raporcie opublikowanym w Astrophisical Journal znajdą się zebrane dane z siedmiu lat obserwacji SOHO, a także porównanie ich z danymi z lat 1979-85, uzyskanymi przez satelitę US Air Force, P78-1. W lepszym zrozumieniu danych pomagały też instrumenty naziemna zamontowane w Kitt Peak w Arizonie i Nobeyama w Japonii.

Podczas analiz ukazała się systematyczna zależność w CME. Zmienia się ona w zależności od cyklu plam słonecznych, wraz ze wzrostem i zmniejszaniem się liczby plam. CME są często bezpośrednio związane z plamami, które zawsze znajdują się w pobliżu równika lub na średnich szerokościach.

Inne koronalne wyrzuty masy pojawiają się w pobliżu biegunów Słońca, daleko od plam. Takie CME najczęściej występują w okresie szczytowym aktywności słonecznej, jednak utrzymują się jeszcze przez pewien czas w okresie, gdy liczba plam zaczęła się już zmniejszać. Te CME osłabiają stare pole magnetyczne i pozwalają mu odrodzić się w nowej konfiguracji.

W 1996 roku, kiedy SOHO rozpoczęło obserwacje, Słońce było spokojne. Nie obserwowano wielu plam i koronalne wyrzuty masy nie zdarzał się częściej niż raz dziennie. Jednak w latach 1999-2000, w okresie aktywności Słońca, pojawiało się nawet 5 CME na dzień i było ich mniej więcej dwa razy więcej niż oczekiwali naukowcy. Dodatkowo okazało się, że prędkość CME prawie się podwoiła, z 990 000 d0 1 980 000 kilometrów na godzinę.

Gdy ilość plam słonecznych przekroczyła maksimum i zaczęła spadać w lipcu 2000 roku, CME nadal utrzymywały swoją częstotliwość. największa ilość CME była obserwowana w październiku 2002 roku. Wydarzenia nie układały się tak samo na obu biegunach. Na biegunie północnym liczne CME sprawiły, że już w listopadzie 2000 roku doszło do odwrócenia pola magnetycznego. Biegun południowy pozostawał w tyle i zamiana dokonała się dopiero w maju 2002. Wygląda to tak, że "wąż" słoneczny zrzucił "skórę" najpierw z głowy a potem z ogona.

Dodała: Anna Marszałek - 2003-11-25 18:45:05+01
Uaktualniła: Anna Marszałek - 2003-11-26 19:58:41+01

Źródło: Serwis Spaceflight Now

  Wersja do druku


Zobacz komentarze

Zobacz także w języku obcym Zobacz powiązane newsy (Słońce) Zobacz powiązane newsy (SOHO)

Czas dodania newsa: 2003-11-25 18:45:05+01

Czas ostatniego uaktualnienia: 2003-11-26 19:58:41+01

W całości newsa przeczytało osób: 5048

Czytelników dziennie: 2.04
*
*

Wróć na stronę główną

Do góry

© 2000-2009 - Klub Astronomiczny Almukantarat
Wszelkie Prawa Zastrzeżone - All Rights Reserved
Nasze serwery są obecne w sieci dzięki uprzejmości WRuta
...
Najlepiej: 1024x768x16M, HTML 4.0, CSS 2.0, JavaScript
Wydawca:  Klub Astronomiczny Almukantarat
Azzie