AstroNEWS 
  AstroNEWS - Wszystko o zjawiskach na niebie i wydarzeniach na Ziemi
    
Promocja
AstroNET - Polski Portal Astronomiczny
...


* * 
Niedziela, 18 lipca 2010   (Ten dalszy Wszechświat)
Dżety jak stąd do Plutona
Przeszłość



Układ czarna dziura - gwiazda
Grafika JPEG 398x265
29kB (1645/2.46)
   Artystyczna wizja przedstawiająca układ składający się z czarnej dziury i normalnej gwiazdy, okrążającej ją w odległości zaledwie kilku milionów kilometrów, dzięki czemu materia z gwiazdy spływa na czarną dziurę. Intensywne pola magnetyczne w dysku materii otaczającym czarną dziurę powoduje wystrzelenie części gorącego gazu w postaci dwóch dżetów skierowanych w przeciwnych kierunkach.

Dodała: Anna Marszałek - 2008-11-02 21:19:43+01

Uaktualniła: Ania Kapuścińska - 2010-08-04 18:00:25+02


Źródło: ESO



Obserwacje przy użyciu teleskopów Chandra i VLT wyłoniły nowego rekordzistę pod względem mocy emitowanej przez dżety.

Klasyfikowana jako mikrokwazar niepozorna czarna dziura, tylko kilka razy cięższa od Słońca, wyrzuca strugi gazu o długości ok. tysiąca lat świetlnych. Są one dwa razy dłuższe i emitują dziesięciokrotnie więcej energii niż w przypadku innych znanych mikrokwazarów. Nowy rekordzista znajduje się w środku galaktyki spiralnej NGC 7793, oddalonej o 12 milionów lat świetlnych.

Choć skala zjawiska jest zaskakująca, to jego natura nie odbiega od typowego schematu. Materiał gazowy pochodzący z sąsiedniej gwiazdy opada na czarną dziurę w efekcie akrecji i w wyniku wciąż zagadkowych procesów wyrzucany jest w postaci dżetów. Moc mikrokwazara w NGC 7793 pozwala na określenie go miniaturową wersją (pełnowymiarowych) kwazarów i radiogalaktyk. W tych obiektach znajdują się jednak czarne dziury ważące miliony mas Słońc.

Obliczenia, z których wywnioskowano dane liczbowe, zostały oparte o dane z obserwacji obszarów, w których czoła dżetów uderzają i rozpychają okoliczny gaz międzygwiazdowy. Przez symulacje wstecz udało się stwierdzić, że inicjacja dżetów (i zapewne jednocześnie narodziny czarnej dziury) miała miejsce około 200 tys. lat temu. Długość strumieni jest tak monstrualna, że gdyby zmniejszyć czarną dziurę do rozmiarów piłki futbolowej i umieścić w centrum Układu Słonecznego, dżety kończyłyby się za orbitą Plutona.

Odkrycie mikrokwazara w NGC 7793 i wynikające z niego wnioski to małe kroczki do bardzo odległego celu, jakim jest wyjaśnienie genezy różnorodności czarnych dziur, i spójne wyjaśnienie podobieństw oraz różnic między największymi i najmniejszymi z nich.

Dodał: Paweł Laskoś-Grabowski - 2010-07-18 00:47:27+02
Poprawił: Krzysztof Suberlak - 2010-07-19 14:59:37+02

Źródło: Astronomy Now online

  Wersja do druku


Zobacz komentarze

Zobacz także w języku obcym Zobacz powiązane newsy (Astronomia pozagalaktyczna) Zobacz powiązane newsy (Czarne dziury)

Czas dodania newsa: 2010-07-18 00:47:27+02

Czas ostatniego uaktualnienia: 2010-07-19 14:59:37+02

W całości newsa przeczytało osób: 1764

Czytelników dziennie: 37.39
*
*

Wróć na stronę główną

Do góry

© 2000-2009 - Klub Astronomiczny Almukantarat
Wszelkie Prawa Zastrzeżone - All Rights Reserved
Nasze serwery są obecne w sieci dzięki uprzejmości WRuta
...
Najlepiej: 1024x768x16M, HTML 4.0, CSS 2.0, JavaScript
Wydawca:  Klub Astronomiczny Almukantarat
Azzie