W przestrzeni kosmicznej nie ma pór roku, lecz widok ten przywołuje na myśl mroźny zimowy krajobraz. W rzeczywistości jest to region o nazwie NGC 6357, gdzie promieniowanie z młodych gorących gwiazd przekazuje energię chłodniejszemu gazowi w chmurze, która je otacza.

Ten złożony obraz zawiera dane promieniowania rentgenowskiego z Teleskopu Kosmicznego Chandra i teleskopu ROSAT (kolor fioletowy), dane podczerwieni z Kosmicznego Teleskopu Spitzera (kolor pomarańczowy) i dane optyczne z SuperCosmos Sky Survey (niebieski) przedstawione przez United Kingdom Infrared Telescope.

Położona w naszej galaktyce około 5500 lat świetlnych od Ziemi, NGC 6357 jest w rzeczywistości “gromadą gromad” zawierającą co najmniej trzy gromady młodych gwiazd, w tym wiele gorących masywnych gwiazd. Promienie rentgenowskie z Teleskopu Kosmicznego Chandra i ROSAT ujawniają setki punktowych źródeł, młodych gwiazd w NGC 6357, a także rozproszoną emisję promieniowania rentgenowskiego z gorącego gazu. Są to pęcherzyki lub wgłębienia, które zostały utworzone przez promieniowanie oraz wybuchy supernowych.

Astronomowie wykorzystują Teleskop Kosmiczny Chandra do badania NGC 6357 i podobnych obiektów, ponieważ młode gwiazdy są zwykle jasne w promieniowaniu rentgenowskim. Promienie X mogą również przenikać przez gaz i pył otaczające te niemowlęce gwiazdy. Dzięki temu astronomowie mogą zobaczyć narodziny gwiazdy ze szczegółami, które wcześniej nie były widoczne.   

Autor

Julia Liszniańska
Julia Liszniańska

Julia Liszniańska, redaktor naczelna portalu AstroNET, związana z Klubem Astronomicznym "Almukantarat".