Należący do NASA marsjański łazik Opportunity, podczas swojej wędrówki na naszym Czerwonym Sąsiedzie wykonał zdjęcie krateru Endeavour, znajdującego się na równinie w pobliżu równika. Na fotografii można zauważyć ślady kół, które zostawił pojazd, obserwując obszar „Perservance Valley”, będącej głównym celem jego przedłużonej misji, od wiosny bieżącego roku. Odciski kół ciągną się dalej w dół i na wschód od wycięcia, za którym znikają z pola widzenia.

Panorama „Perservance Valley”, uchwycona przez Opportunity.

Kamera łazika rejestrowała obrazy składające się na panoramę z położenia zza krawędzi krateru przez okres od 7 do 19 czerwca tego roku, ujmując inaczej: od 4753 do 4765 sola (sol = doba marsjańska) jego pracy na czerwonej planecie.

Na zdjęciu zauważalne są miejsca, których cechy charakterystyczne wskazują na ich możliwą przeszłość: były to kanały. Mogła w nich płynąć woda, ale równie prawdopodbne jest, że poruszał się w nich lód lub wiał silny wiatr. Nacięcie w krawędzi krateru mogło służyć do odprowadzania nadmiernej ilości płynu znajdującego się w kanałach, tak jak przelewy spływowe przy tamach. Po drugiej stronie Dolina wygląda, jakby była wyrzeźbiona, na przykład przez wodę, wiatr lub gruz zmieszany z wodą. Jednym z celów misji jest dowiedzenie się więcej o tym procesie ze śladów obecnych na miejscu.

Panorama rozciąga się na około 3/4 pełnego widoku, od południowego wschodu po lewej stronie, przez zachód na środku aż do północnego wchodu po prawej. Wyżej położone punkty na krawędzi krateru to „Winnemucca” po lewej i „Przylądek Męki” po prawej. „Winnemucca” jest częścią „Przylądku Byron”, również należącego do krawędzi krateru. Horyzont po prawej stronie rozciąga się poprzez dno krateru Endeavour, który ma 22 km średnicy. Łazik badał tereny w pobliżu zachodniej krawędzi krateru od 2011 roku, kontynuując siedmioletnie obserwacje mniejszych kraterów po wylądowaniu na powierzchni naszego sąsiada w 2004 roku.

Widok łączy zdjęcia zrobione przez trzy filtry. Pierwszy wychwytujący światło w bliskiej podczerwieni (długość fali 753 nm), drugi w zieleni (534 nm) i trzeci w fiolecie (432 nm). Kolor na fotografii jest wzmocniony, by uwydatnić różnice w powierzchni planety. Zespół zajmujący się łazikiem nazywa ten obraz panoramą „Skręconej kostki”, gdyż zdjęcia zostały zrobione podczas tymczasowego wstrzymania łazika w celu naprawy jednego z przednich kół wykręconego na zewnątrz pod kątem ponad 30°. Na szczęście udało się wyprostować koło i wznowić ruch.

Widok na dolinę z krawędzi krateru, 7 lipca 2017.

Położenie, z którego wykonano kadr, zostało później zaznaczone na mapie przejazdu jako „Sol 4752”. Pojazd następnie udał się na górny kraniec doliny i przesłał widok na nią z góry oraz na grań krawędzi z miejsca, do którego dotarł 7 lipca (4782 sol jego pobytu na Czerwonej Planecie).

Autor

Maria Puciata-Mroczynska