Drugi tydzień kwietnia przyniesie najlepsze podczas tej elongacji warunki widoczności Merkurego, niedaleko którego będzie świecić dużo jaśniejsza Wenus. Wieczorem można obserwować coraz mniej jasnego Marsa oraz Saturna, natomiast nad samym ranem możliwa jest obserwacja zbliżającego się do nowiu Księżyca.

9 kwietnia Merkury znajdzie się w maksymalnej odległości kątowej od Słońca (maksymalnej elongacji) równej ponad 19°. Będzie wtedy zachodził około 2 godziny po zmierzchu, zaś 45 minut po zachodzie Słońca będzie znajdował się ponad 10° nad horyzontem.

W trakcie tego tygodnia jasność pierwszej planety od Słońca spadnie do +0,6 magnitudo, faza zmniejszy się do 30%, wzrośnie natomiast średnica kątowa do ponad 8″.

Niewiele ponad 3° na południowy wschód od Merkurego świecić będzie bardzo jasna Wenus. Planeta jest wciąż daleko od Ziemi, dlatego jej jasność praktycznie się nie zmieni i będzie wynosić -3,9 wielkości gwiazdowej. Również średnica tarczy pozostanie na poziomie 11″. Nieznacznie zmniejszy się faza do 94%.

Poniżej znajduje się tabela, w której szczegółowo opisane są warunki widoczności Merkurego w drugim tygodniu kwietnia:

Szczegóły widoczności Merkurego 45 minut po zmierzchu w kwietniu 2010
DataGodzinaWysokość

[°]

JasnośćFaza [%]Średnica

kątowa [″]

Odległość

od Wenus [°]

5 kwietnia 20:079,6-0,4527,03,1
6 kwietnia 20:099,8-0,2487,23,1
7 kwietnia 20:1110,1-0,1457,43,3
8 kwietnia 20:1210,20,0417,63,4
9 kwietnia 20:1410,20,2377,83,7
10 kwietnia20:1610,10,5348,14,0
11 kwietnia20:179,9 0,630 8,34,3

Mapka pokazuje położenie Marsa w drugim tygodniu kwietnia 2010.

Rysunek wykonano na podstawie obrazków z programu Starry Night (http://www.starrynighteducation.com).

W tym i następnym tygodniu Mars będzie przechodził blisko znanej gromady otwartej gwiazd M44. W niedzielę 11 kwietnia odległość Czerwonej Planety od gromady zmniejszy się do 2°, a w przyszłym tygodniu będzie jeszcze mniejsza.

Mars w dalszym ciągu oddala się od Ziemi, w związku z czym jego jasność i średnica kątowa zmniejszają się. Blask Marsa spadnie do +0,4 magnitudo, natomiast jego tarcza będzie miała średnicę około 8,5 sekundy kątowej. Zmniejszy się także faza Czerwonej Planety – do 91% (osiągając swoje minimum) i dlatego teraz jest najlepszy czas do próby zobaczenia jej, póki jeszcze Mars nie oddali się od nas zbyt mocno.

Mapka pokazuje położenie Saturna w drugim tygodni kwietnia 2010.

Rysunek wykonano na podstawie obrazków z programu Starry Night (http://www.starrynighteducation.com).

W gwiazdozbiorze Panny odnaleźć można Saturna, który porusza się jeszcze ruchem wstecznym i zbliży się do gwiazdy Zavijava (β Virginis) na odległość około 3°. Jasność planety również zmniejsza się, ale w tym tygodniu będzie jeszcze większa niż 0,7 magnitudo. Średnica tarczy Saturna pozostanie na poziomie 19″. Natomiast maksymalna elongacja Tytana wypada w niedzielę 11 kwietnia.

Mapka pokazuje położenie Księżyca wśród gwiazd w drugim tygodniu kwietnia 2010.

Rysunek wykonano na podstawie obrazków z programu Starry Night (http://www.starrynighteducation.com).

Nad samym ranem można spróbować zapolować na Księżyc, ale w tym tygodniu nie będzie to łatwe zadanie, ponieważ ekliptyka będzie położona niekorzystnie i Srebrny Glob przed wschodem Słońca będzie się trzymał blisko horyzontu. Poza tym Księżyc bedzie wschodził bardzo późno i jego obserwacje będą możliwe dopiero wtedy, gdy niebo będzie się już rozjaśniać.

We wtorek 6 kwietnia można było zaobserwować zbliżenie Księżyca i Nunki – najjaśniejszej gwiazdy Konstelacji Strzelca. W chwili pokazanej na ilustracji Księżyc od gwiazdy dzieliło niecałe 2,5 stopnia.

W kolejnych dniach Srebrny Glob przewędruje przez gwiazdozbiory Koziorożca i Wodnika, ale jasne tło nieba raczej uniemożliwi obserwację zbliżeń naturalnego satelity Ziemi z jaśniejszymi gwiazdami tych konstelacji.

Autor

Ariel Majcher
Ariel Majcher