W tym tygodniu, w Kosmicznym obiektywie gości „Big Ear” („Duże Ucho”) – jeden z pierwszych radioteleskopów. Ten należący do Uniwersytetu Stanu Ohio przyrząd składał się z metalowej płaszczyzny wielkości około trzech boisk do piłki nożnej (lub podobnych wielkością boisk do futbolu amerykańskiego) oraz dwóch reflektorów przypominających ogrodzenie, z których jedno było ruchome. Widoczny na zdjęciu odbiornik fal radiowych jest skierowany w stronę stałego reflektora.

„Big Ear” był budowany na przełomie lat 50. i 60. ubiegłego wieku, na podstawie projektu dra Johna Krausa, dyrektora uniwersyteckiego obserwatorium. Pierwsze obserwacje z jego wykorzystaniem odbyły się w 1965 r., podczas których został wykorzystany do ambitnego, jak na tamte czasy, projektu przeglądu nieba w zakresie promieniowania radiowego. Od lat 70. był pierwszym teleskopem wykorzystywanym w sposób ciągły do nasłuchiwania, czy nie docierają do Ziemi sygnały od obcych cywilizacji. To właśnie „Big Ear” w sierpniu 1977 r. odebrał pojedynczy silny sygnał radiowy, znany jako Sygnał Wow!

Obserwatorium przestało działać w 1997 r., a deweloper, do którego teren należał od 1983 r., rozebrał teleskop, a grunt został wykorzystany do powiększenia sąsiadującego z obserwatorium pola golfowego.

Źródła:

BigEar, APOD

Autor

Anna Wizerkaniuk

Z wykształcenia inżynier elektronik, studiuje elektronikę na Politechnice Wrocławskiej, członek Zarządu Klubu Astronomicznego Almukantarat