O obiekcie:

M41 jest jasną gromadą otwartą, odległą od naszej planety o około 2300 lat. Obiekt oddala się od nas z szybkością około 23,3 km/s. Rzeczywista średnica M41 to 25 lat świetlnych, a jej szacowany wiek to 190 – 240 mln lat. W pobliżu obiektu, w odległości 60 lat świetlnych, znajduję się inna gromada otwarta C121. Jest ona dużo mniejsza niż M41. Podejrzewa się, że obie gromady są ze sobą powiązane, co tłumaczyłoby bliskie wzajemne położenie.

Gromada ma klasyfikację Trumpler typu I, 3, r, co oznacza, że ma dużą gęstość w centrum, składa się zarówno z jasnych jak i słabych gwiazd oraz zawiera dość sporo gwiazd. Spośród około 100 gwiazd należących do M41 można wyróżnić kilka czerwonych gigantów i białych karłów. Najjaśniejszy gigant ma klasyfikację gwiazdową K3 i jest widoczny w pobliżu środka gromady. Jego masa jest 700 razy większa niż masa Słońca. Natomiast najjaśniejsza gwiazda gromady M41 ma klasyfikację spektralną A0.

Zdjęcie M41 wykonane przy okazji projektu the Two Micron All Sky Survey (2MASS).

Podstawowe informacje:

  • Typ obiektu: gromada otwarta
  • Numer w katalogu NGC: NGC 2287
  • Jasność: +4,5
  • Gwiazdozbiór: Wielki Pies
  • Deklinacja: -20° 46′
  • Rektascensja: 06 h 46,0 m
  • Rozmiar kątowy: 38’x 38′

Jaki i gdzie obserwować:

Obiekt bardzo łatwo znaleźć. Znajduje się on około 4° na południe od najjaśniejszej gwiazdy Wielkiego Psa: Syriusz α CMa. Inaczej można go zlokalizować prowadząc prostą pomiędzy dwiema gwiazdami Wielkiego Psa: α CMa i ε CMa. Gwiazda znajduje się w jednej trzeciej odległości od α CMa.

W tym samym polu lornetki można zobaczyć M41, Syriusza α CMa i ν2 CMa, pomarańczowego olbrzyma o jasności obserwowanej +3,95. Obiekty tworzą specyficzny trójkąt, który można zobaczyć gołym okiem przy dobrych warunkach. Gromadę najlepiej obserwować w małych powiększeniach. Duża lornetka pokazuje kilka najjaśniejszych gwiazd, a małe teleskopy czterocalowe ujawniają około 50 członków gromady. Najlepszymi miesiącami na obserwacje są grudzień, styczeń i luty.

Położenie M41 na niebie.

Źródła:

Messier Objects

Autor

Krystyna Syty