Jak swobodne planety mogą zmienić wiek Wszechświata

Ostatnie rachunki teoretyczne pokazują, że w niektórych gromadach kulistych, szczególnie tych o dużej koncentracji gwiazd w centrum, powinny znajdować się duże liczby swobodnych planet. Według obliczeń publikowanych na łamach "Astrophysical Journal Letters" planety te mogą zderzać się z gwiazdami, a przez to... zakłócać nasze obliczenia dotyczące wieku Wszechświata.

shadow

Grupa astronomów przy pomocy należącego do National Science Foundation radioteleskopu Very Large Array (VLA) znalazła starą gwiazdę podczas bardzo krótkiego czasu jej transformacji w mgławicę planetarną, widoczną jako lśniący pęcherzyk żarzącego się gazu z gorącą pozostałością gwiazdy jako centrum.

shadow

Dowódca załogi Stacji Kosmicznej Frank Culbertsoni pilot Władimir Deżurow zakończyli spacer kosmiczny, którego celem było przeprowadzenie prac przy module cumowniczym Pirs. Astronauci spędzili poza swym domem 5 godzin i 4 minuty.

shadow

W ciągu jednej z dwóch najbliższych nocy, to znaczy z 5 na 6 lub z 6 na 7 listopada można spodziewać się silnej burzy geomagnetycznej. W dniu 4 listopada 2001 o godzinie 16:19 satelita SOHO zarejestrował kolejny silny wybuch na Słońcu w rejonie aktywnego obszaru 9684.

shadow

Najnowsze zdjęcie z Kosmicznego Teleskopu Hubble (HST) jest pięknym przykładem malowania światłem. Naukowcy używają widma światła wytwarzanego przez tlen i wodór, ażeby lepiej zrozumieć procesy gwiazdotwórcze w mgławicy NGC 2080.

shadow

Astronomowie używający radioteleskopu VLBA (Very Long Baseline Array) odkryli bardzo starą czarną dziurę wędrującą po Galaktyce i zapuszczającą się do jej obrzeży. Uczeni sądzą, że jest ona pozostałością dawno umarłej gwiazdy, którą grawitacyjne siły wyrzuciły z gromady gwiazd każąc jej błąkać się po Drodze Mlecznej.

shadow

Nowe urządzenie zwane SIMBA (SEST IMaging Bolometer Array? - Mapujący Zestaw Bolometryczny SEST) zostało zainstalowane na Swedish-ESO Submillimetre Telescope (SEST) w należącym do ESO La Silla Observatory w lipcu 2001 roku. Obserwuje ono niebo w długości fali 1,2 mm i jest w stanie w krótkim czasie dostarczać map dużych obszarów nieboskłonu. Aby osiągnąć jak największą …

shadow

Osobliwa gwiazda w M15 pokazywała w promieniach X dwa różne oblicza, co czyniło ją zdumiewającą dla astronomów. Działo sie tak z prostego powodu: okazało się, że nie jest to jeden system gwiazd, a dwa.