shadow

Kilka dni temu w serwisie artykułów, które czekają ne recenzję i wydrukowanie w Astronomy & Astrophysics, ukazała się praca T. Pechacka, V. Karasa (Czeska Akademia Nauk) i B. Czerny (Polska Akademia Nauk). Praca ta proponuje wyjaśnienie powstawania zmiennego strumienia rentgenowskiego, wyświecanego znad dysku akrecyjnego poprzez model "hot-spot", czyli gorących plam.

shadow

Historia obserwacji aktywnych jąder galaktyk (ang. AGN) sięga lat czterdziestych XX wieku i dotyczy Carla Seyferta. Odkrył on wtedy istnienie dwóch typów galaktyk o aktywnym jądrze: typ 1 i typ 2, nazwanych później na jego cześć galaktykami Seyferta 1 i 2 (w skrócie Sy1 i Sy2, lub S1 i S2). Odkryto później kolejne typy i rodzaje galaktyk z aktywnym jądrem. Są to m.in. …

shadow

Grupa naukowców wykorzystujących teleskop Keck II precyzyjnie zlokalizowała parę czarnych dziur znajdujących się w centrach, kolidujących ze sobą galaktyk. Obiekt znajduje się 300 mln lat świetlnych od Ziemi w gwiazdozbiorze Wężownika. Jego katalogowa nazwa to NGC 6240.

shadow

Grupa astrofizyków z NASA zaproponowała nową technikę pomiaru mas czarnych dziur. Ściślej, potwierdziła słuszność teorii wysuniętej w 1998 roku przez Leva Titarchuka. W swoich badaniach posłużyła się teleskopami XMM Newton oraz RXTE.

shadow

Chandra znów zarzucił sieci na oceanie kosmicznych ciekawostek. "Złowił" więcej niż zwykle, gdyż tym razem obszar fotograficznych łowów był wyjątkowo obszerny - na zdjęciach złożonych w pojedynczą panoramę możemy się dopatrzyć ponad 1000 supermasywnych czarnych dziur i dzięki temu bogactwu zrewidować swoje poglądy na temat ich otoczenia.

shadow

Astronomowie przy użyciu narzędzia Very Large Array (układ radioteleskopów połączony w jeden system interferometryczny) znaleźli w najdalszym ze znanych kwazarów coś, co być może pozwoli odpowiedzieć na nierozstrzygnięte od dawna pytanie - co formowało się najpierw: supermasywne czarne dziury czy galaktyki-olbrzymy?